top of page

ÇOCUĞUM SALINCAĞA BİNMEKTEN KORKUYOR: HAREKET HASSASİYETİ NEDİR?

5 Eki
7 dakikada okunur

Parka gidiyorsunuz, diğer çocuklar salıncağa koşarken sizin çocuğunuz geri çekiliyor, ağlıyor veya "Hayır, binmek istemiyorum" diye direniyor. Salıncağa yaklaşmaya bile çekiniyor, ayakları yerden kesildiğinde panikliyor veya sadece hafif sallanmaya bile tahammül edemiyor. Bu durum, aileler tarafından çoğu zaman "utangaçlık" veya "inatçılık" olarak değerlendirilir. Oysa bu davranışların arkasında, vestibüler sistem ile ilgili bir hareket hassasiyeti yatıyor olabilir. Peki, çocuğum salıncağa binmekten neden korkuyor? Hareket hassasiyeti nedir ve bu süreçte aileler nasıl destek olabilir? İşte bu sorunun yanıtı…


HIZLI CEVAP

Salıncak gibi hareketli oyun ekipmanlarından kaçınma, bazı otizmli çocuklarda vestibüler aşırı duyarlılık (hareket hassasiyeti) ile ilişkili olarak görülebilir [1][2]. Vestibüler sistem, iç kulakta bulunan ve vücudun uzaydaki konumunu, hareketini ve dengeyi algılayan duyu sistemidir [2]. Vestibüler aşırı duyarlılıkla ilişkili olarak tanımlanan örüntülerden biri "yerçekimi güvensizliği"dir (gravitational insecurity). Bu durumda çocuk, bazı günlük hareketlere veya ayaklarının yerden kesilmesine yoğun korku ya da kaçınmayla tepki verebilir [4][6]. Otizmli çocuklarda duyusal işlemleme farklılıkları sık görülür ve bu farklılıklar vestibüler alanı da kapsayabilir. Ancak vestibüler belirtilerin türü ve şiddeti çocuklar arasında önemli ölçüde değişir [3]. Bu davranışlar yalnızca "şımarıklık" veya "inatçılık" olarak değerlendirilmemelidir; vestibüler hassasiyet, kaygı ve hareketin öngörülemezliği gibi etkenler rol oynayabilir. Kademeli maruz bırakma, duyusal düzenlemeler ve güvenli sınırlar ile bu süreç desteklenebilir [1][2].

Parka gidiyorsunuz, diğer çocuklar salıncağa koşarken sizin çocuğunuz geri çekiliyor, ağlıyor veya "Hayır, binmek istemiyorum" diye direniyor. Salıncağa yaklaşmaya bile çekiniyor, ayakları yerden kesildiğinde panikliyor veya sadece hafif sallanmaya bile tahammül edemiyor.
Parka gidiyorsunuz, diğer çocuklar salıncağa koşarken sizin çocuğunuz geri çekiliyor, ağlıyor veya "Hayır, binmek istemiyorum" diye direniyor. Salıncağa yaklaşmaya bile çekiniyor, ayakları yerden kesildiğinde panikliyor veya sadece hafif sallanmaya bile tahammül edemiyor.

HAREKET HASSASİYETİ (VESTİBÜLER AŞIRI DUYARLILIK) NEDİR?

Vestibüler sistem, iç kulakta yer alan ve vücudun hareketini, dengesini ve uzaydaki yönelimini algılayan duyu sistemidir [2]. Bu sistem, göz hareketlerini, duruşu ve dengeyi koordine etmekten sorumludur [2].

Vestibüler sistem aşırı duyarlı olduğunda (over-responsive), çocuk hareketten kaçınır ve direnir [1]. Bu durum, yerçekimi güvensizliği (gravitational insecurity) olarak da adlandırılan bir örüntüyle ilişkili olabilir [4][6]. Yerçekimi güvensizliği olan çocuklar, hareketi tehdit edici algılar ve yoğun kaygı, korku veya rahatsızlık yaşarlar [4][6]. Bu, çocuğun "mantıksız" görünen korkuları olarak ortaya çıkabilir; ancak çocuk için bu korku son derece gerçektir [6].

2020 yılında yayımlanan bir çalışmada, duyusal işlemleme güçlüğü olan 689 çocuk incelenmiş ve bu klinik örneklemde yerçekimi güvensizliği belirtilerinin prevalansı %15-21 aralığında bulunmuştur [4]. Bu bulgu, yerçekimi güvensizliğinin duyusal işlemleme güçlüğü olan çocuklarda göz ardı edilmemesi gereken bir örüntü olduğunu göstermektedir [4].

Vestibüler sistem, iç kulakta yer alan ve vücudun hareketini, dengesini ve uzaydaki yönelimini algılayan duyu sistemidir
Vestibüler sistem, iç kulakta yer alan ve vücudun hareketini, dengesini ve uzaydaki yönelimini algılayan duyu sistemidir

HAREKET HASSASİYETİNİN BELİRTİLERİ

Hareket hassasiyeti olan çocuklar, aşağıdaki davranışları gösterebilir [1][2][4]:

Kaçınma ve Korku Davranışları:

·        Salıncak, kaydırak, tahterevalli gibi hareketli oyun ekipmanlarından kaçınma [1][2]

·        Ayakları yerden kesildiğinde yoğun kaygı veya panik [1][4][6]

·        Baş aşağı pozisyonlardan (takla, öne eğilme) kaçınma [6]

·        Merdiven inip çıkarken korkma, korkuluklara sıkıca tutunma [2]

·        Yükseklikten korkma, alçak yüzeylerden atlamaktan bile çekinme [6]

Fizyolojik Belirtiler:

·        Araba tutması, kısa yolculuklarda bile mide bulantısı [1][2]

·        Hızlı hareketlerde baş dönmesi, mide bulantısı, terleme [1]

·        Dengesizlik, sık düşme, tökezleme [2]

Günlük Yaşamda Zorluklar:

·        Asansör veya yürüyen merdivenlerde rahatsızlık [6]

·        Dengesiz yüzeylerde (çim, kum, tümsek) yürümekte zorlanma [6]

·        Ani hareketlerden veya itilmekten rahatsız olma [6]

Önemli Not: Bu belirtiler yalnızca vestibüler hassasiyetle ilişkili değildir; kaygı bozuklukları, işitme sorunları veya farklı duyusal işlemleme farklılıklarıyla da ilişkili olabilir. Ayrıca, nörogelişimsel bozuklukları olan çocuklarda vestibüler işlev üzerine yapılan sistematik bir derleme, mevcut bulguların belirsiz ve heterojen olduğunu ortaya koymaktadır [3].

Bu belirtiler yalnızca vestibüler hassasiyetle ilişkili değildir; kaygı bozuklukları, işitme sorunları veya farklı duyusal işlemleme farklılıklarıyla da ilişkili olabilir.
Bu belirtiler yalnızca vestibüler hassasiyetle ilişkili değildir; kaygı bozuklukları, işitme sorunları veya farklı duyusal işlemleme farklılıklarıyla da ilişkili olabilir.

SALINCAK KORKUSUNUN ALTINDA YATAN VESTİBÜLER MEKANİZMALAR

Salıncak, vestibüler sistemi yoğun biçimde uyaran bir aktivitedir. Sallanma sırasında:

·        Baş pozisyonu sürekli değişir: Vestibüler sistem, başın uzaydaki konumundaki her değişikliği algılar. Aşırı duyarlı bir sistem için bu değişiklikler bunaltıcı olabilir [1].

·        Ayaklar yerden kesilir: Yerçekimi güvensizliği olan çocuklar için ayakların yerden kesilmesi, kontrol kaybı ve güvensizlik hissi yaratır [1][4][6].

·        Denge sürekli yeniden ayarlanır: Salıncakta dengeyi korumak, vestibüler sistemin sürekli çalışmasını gerektirir. Aşırı duyarlı bir sistem için bu yorucu ve rahatsız edici olabilir [1].

·        Öngörülemezlik: Salıncağın hareketi, çocuk için öngörülemez olabilir. Bu belirsizlik, kaygıyı artırır [6].

Salıncağın hareketi, çocuk için öngörülemez olabilir. Bu belirsizlik, kaygıyı artırır
Salıncağın hareketi, çocuk için öngörülemez olabilir. Bu belirsizlik, kaygıyı artırır

HAREKET HASSASİYETİNİ DESTEKLEMEK İÇİN 8 ETKİLİ STRATEJİ

1. Çocuğun Sınırlarına Saygı Gösterin ve Zorlamayın

Hareket hassasiyeti olan bir çocuğu salıncağa binmeye zorlamak, korkuyu ve kaçınmayı artırabilir ve hareket deneyimini çocuk için daha olumsuz hale getirebilir [1]. "Bir kere binsen alışırsın" gibi yaklaşımlar genellikle ters etki yapar. Çocuğun hayır deme hakkına saygı gösterin ve kendi hızında ilerlemesine izin verin [1].

2. Kademeli Maruz Bırakma (Graduated Exposure) Kullanın

Salıncağa binmeyi hedeflemek yerine, çok küçük adımlarla başlayın [1][2]. Örneğin:

·        Önce salıncağın yanında durmak ve sadece izlemek

·        Salıncağa dokunmak, itmek (boşken)

·        Salıncağın yanında oturmak

·        Bir yetişkinin kucağında, çok hafif sallanmak (ayaklar yerdeyken)

·        Zamanla sallanma süresini ve yoğunluğunu artırmak

Her adımda çocuğun rahat olduğundan emin olun. Rahatsızlık belirtisi gösterirse bir önceki adıma dönün [1].

3. Güvenli ve Öngörülebilir Bir Ortam Sağlayın

·        Sakin bir zaman dilimi seçin: Parkın kalabalık olmadığı saatlerde gidin.

·        Çocuğun kontrolünde olsun: Salıncağı kendisinin itmesine veya ne zaman duracağına karar vermesine izin verin [1].

·        Fiziksel destek sağlayın: Çocuğun kendini güvende hissetmesi için arkasında durun, gerekirse hafifçe destekleyin.

·        Küçük ve alçak salıncaklar tercih edin: Ayakların yere değebileceği veya neredeyse değebileceği salıncaklar, kontrol hissini artırır [1].

4. Duyusal Düzenleme Aktiviteleri Kullanın

Bazı çocuklar masaj, sıkma oyunları veya daha önce iyi tolere ettikleri proprioseptif aktiviteleri sakinleştirici bulabilir. Etki çocuktan çocuğa değişebilir. Salıncak deneyimi öncesinde veya sırasında bu tür aktiviteler kullanılabilir [1]. Ağırlıklı ürünler konusunda bir ergoterapistten görüş alınması önerilir.

5. Görsel Destekler ve Sosyal Hikâyeler Kullanın

Çocuğun salıncak deneyimini anlamlandırmasına yardımcı olmak için görsel bir hikâye kullanılabilir. Örneğin, "Parka gidiyoruz. Salıncağa bakacağız. İstersen biraz sallanabiliriz. İstemezsen sadece izleyebiliriz" gibi adımları gösteren resimli bir kart.

6. Alternatif Hareket Deneyimleri Sunun

Salıncak tek hareket deneyimi değildir. Çocuğun tolere edebileceği daha kontrollü ve öngörülebilir hareket aktiviteleri sunun [1]. Ancak unutulmamalıdır ki hareket türü ve yoğunluğu çocuğun bireysel toleransına göre seçilmelidir; bazı vestibüler aktiviteler hassasiyeti artırabileceğinden çocuk zorlanmamalı ve güvenlik gözetilmelidir [1]. Daha kolay tolere edilebilecek alternatifler şunlar olabilir:

·        Lineer ve yavaş sallanma: Sandalye veya hamakta, ayaklar yerdeyken hafif sallanma [1].

·        Yavaş ve ritmik zıplama: Trambolinde çok hafif ve yavaş zıplama (gözetim altında) [1].

·        Su içinde hareket: Yüzme havuzunda, kontrollü ve yavaş hareketler.

7. Kaygıyı Yönetmeye Yardımcı Olun

Salıncak korkusu, kaygıyla yakından ilişkilidir [4]. Çocuğun kaygısını yönetmesine yardımcı olmak için:

·        Duygularını kabul edin: "Salıncak seni korkutuyor, biliyorum. Bu çok normal" gibi cümlelerle duygusunu doğrulayın.

·        Derin nefes alma gibi rahatlama tekniklerini sakin zamanlarda pratik edin.

·        Küçük başarıları kutlayın: Salıncağa sadece dokunması bile bir başarıdır.

8. Profesyonel Destek Alın

Evde ve parkta uygulanan stratejilere rağmen korku devam ediyorsa, bir ergoterapist desteği almak faydalı olabilir. Ergoterapistler, vestibüler işlemleme değerlendirmesi yaparak çocuğa özel bir duyu bütünleme programı oluşturabilir [1][2]. Ergoterapi değerlendirmesinde çocuğun vestibüler ve diğer duyusal ihtiyaçları incelenebilir. Duyu bütünleme temelli bazı müdahaleler için olumlu sonuçlar bildirilmekle birlikte, hareket korkusu ve yerçekimi güvensizliğine yönelik yaklaşım çocuğun bireysel değerlendirmesine göre planlanmalıdır [1]. Ayres Sensory Integration® (ASI) müdahalelerinin bireyselleştirilmiş hedefler ve belgelenmiş değerlendirme temelinde uygulanması gerektiği, sistematik derlemelerde vurgulanmaktadır [5][7].

Evde ve parkta uygulanan stratejilere rağmen korku devam ediyorsa, bir ergoterapist desteği almak faydalı olabilir.
Evde ve parkta uygulanan stratejilere rağmen korku devam ediyorsa, bir ergoterapist desteği almak faydalı olabilir.

ÖZEL DURUMLAR VE PROFESYONEL DESTEK

Aşağıdaki durumlarda profesyonel bir uzmana başvurmanız önerilir:

·        Hareket korkusu, çocuğun oyun, okul ve günlük yaşam katılımını belirgin biçimde etkiliyorsa

·        Çocukta yoğun kaygı, panik atakları veya öfke patlamaları varsa

·        Çocuk sık sık düşüyor, dengesizlik yaşıyor veya yürümede gecikme varsa

·        Evde ve okulda uygulanan stratejilere rağmen belirtiler devam ediyorsa

·        Ani başlayan baş dönmesi, işitme kaybı veya kulak çınlaması gibi yeni belirtiler varsa

Zorluğun niteliğine göre ergoterapist, çocuk psikoloğu, odyolog veya çocuk nöroloğu değerlendirme ve müdahale planı oluşturabilir.

DOĞRU BİLİNEN YANLIŞLAR

YANLIŞ İNANIŞ

DOĞRU BİLGİ

"Salıncaktan korkan çocuk utangaçtır veya inatçıdır."

Salıncak korkusu, genellikle vestibüler aşırı duyarlılık ve yerçekimi güvensizliği ile ilişkilidir; kasıtlı bir davranış değildir [1][4][6].

"Zorla bindirirsem alışır."

Zorlama, korkuyu ve kaçınmayı artırabilir ve hareket deneyimini çocuk için daha olumsuz hale getirebilir. Kademeli ve destekleyici yaklaşım daha etkilidir [1].

"Bu korku zamanla kendiliğinden geçer."

Hareket hassasiyeti bazı çocuklarda zaman içinde devam edebilir veya değişebilir. Süreç bireyseldir ve uygun destek günlük yaşama katılımı kolaylaştırabilir.

"Sadece küçük çocuklar hareketten korkar."

Hareket hassasiyeti ve yerçekimi güvensizliği, otizmli ergenlerde ve yetişkinlerde de görülebilir [6].

SIK SORULAN SORULAR

S1: Çocuğum salıncaktan neden korkuyor?

Salıncak korkusu, genellikle vestibüler aşırı duyarlılık ve yerçekimi güvensizliği ile ilişkilidir. Bu durumda çocuk, hareketi tehdit edici algılar ve yoğun kaygı yaşar [1][4][6].

S2: Vestibüler hassasiyet nedir?

Vestibüler hassasiyet, iç kulakta bulunan vestibüler sistemin hareket, denge ve uzaydaki yönelim bilgilerini işleme biçimindeki farklılıktır. Aşırı duyarlılık durumunda, günlük hareketler bile rahatsız edici olabilir [1][2].

S3: Çocuğumu salıncağa alıştırmak için ne yapabilirim?

Kademeli maruz bırakma kullanın: önce salıncağı izlemek, sonra dokunmak, sonra yanında oturmak, sonra çok hafif sallanmak gibi küçük adımlarla ilerleyin. Çocuğun sınırlarına saygı gösterin ve asla zorlamayın [1][2].

S4: Hangi durumlarda profesyonel destek alınmalıdır?

Hareket korkusu günlük yaşamı belirgin biçimde etkiliyorsa, yoğun kaygı veya panik varsa ya da sık düşme, dengesizlik gibi fiziksel belirtiler eşlik ediyorsa, bir uzmandan destek almak faydalı olacaktır.

S5: Vestibüler hassasiyet tedavi edilebilir mi?

Evet, vestibüler hassasiyet uygun destek ve terapi ile yönetilebilir. Ergoterapi, vestibüler işlemleme değerlendirmesi ve bireyselleştirilmiş duyu bütünleme programları sunar [1][2]. ASI'nin bireysel hedeflere ulaşmada ve günlük yaşam katılımını desteklemede etkili olduğuna dair güçlü kanıtlar bulunmaktadır [5][7].

İÇERİK DOĞRULAMA VE KAYNAK KONTROLÜ

Bu içerik, otizm spektrum bozukluğu ve vestibüler işlemleme alanındaki güncel bilimsel ve klinik kaynaklar taranarak hazırlanmıştır.

Kontrol Bilgisi

Detay

Kontrol Tarihi

22 Eylül 2026

Kaynak Taraması

PubMed, AOTA, Autism SA, NHS, akademik çalışmalar

Güncellik

Güncel ve temel bilimsel/klinik kaynaklar

BÖLGESEL UZMANLIK DESTEĞİ

İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, özellikle Bahçelievler, Yenibosna ve Çobançeşme bölgelerinde yaşayan aileler, çocuklarının hareket hassasiyeti, vestibüler işlemleme ve otizmle ilgili diğer konularda Duyudil Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nden profesyonel destek alabilmektedir. Merkez, uzman kadrosuyla ergoterapi, özel eğitim, dil ve konuşma terapisi ve psikolojik danışmanlık hizmetleri sunmaktadır.

PROFESYONEL DESTEK ALMANIN ÖNEMİ

Hareket hassasiyeti ve salıncak korkusu, otizmli çocukların oyun, sosyal katılım ve günlük yaşamını önemli ölçüde etkileyebilir. Bu zorluklar, doğru anlaşıldığında ve uygun stratejilerle desteklendiğinde, çocuğun hareket toleransı artırılabilir ve oyun deneyimi daha keyifli hale getirilebilir. Zorluğun erken fark edilmesi ve çocuğun bireysel ihtiyaçlarına uygun desteğin planlanması, oyun katılımını ve yaşam kalitesini destekleyebilir. Duyudil Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi uzmanları, çocuğunuzun vestibüler hassasiyetinin doğru değerlendirilmesi gerektiğini belirtmektedir. Uzun süren veya günlük yaşamı belirgin biçimde etkileyen zorluklarda profesyonel değerlendirme almak, çocuğun bireysel ihtiyaçlarına uygun desteğin planlanmasına yardımcı olabilir.

KAYNAKLAR

1.     Autism SA. (2004). Information Sheet 7: Gravitational Insecurity. http://www.autismsa.org.au/pdf/strategies/IS7_Grav_Insecurity.pdf

2.     BCUHB NHS. (n.d.). Activities to Assist in the Development of Vestibular Processing. https://bcuhb.nhs.wales/services/hospital-services/neurodevelopmental/documents/sensory-strategies-vestibular/

3.     Van Hecke, R., et al. (2019). Vestibular Function in Children with Neurodevelopmental Disorders: A Systematic Review. Journal of Autism and Developmental Disorders, 49(8), 3328-3350. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31102194/

4.     May-Benson, T. A., et al. (2020). Characteristics and Prevalence of Gravitational Insecurity in Children with Sensory Processing Dysfunction. Research in Developmental Disabilities, 101, 103640. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32247101/

5.     Acuña, C., et al. (2025). Ayres Sensory Integration® With Children Ages 0 to 12: A Systematic Review of Randomized Controlled Trials. The American Journal of Occupational Therapy, 79(3), 7903205180. https://www.research.aota.org/ajot/article-abstract/79/3/7903205180/27150/

6.     May-Benson, T. A., et al. (2016). Incidence and Patterns of Gravitational Insecurity in Adults and Adolescents. The American Journal of Occupational Therapy, 70(4_Supplement_1), 7011500072p1. https://store.ajot.aota.org/ajot/article/70/4_Supplement_1/7011500072p1/6901/

7.     Piller, A., et al. (2026). Occupational Therapy Interventions Using Ayres Sensory Integration® for Children and Youth (2015–2024): A Systematic Review. The American Journal of Occupational Therapy, 80(1), 8001185030. https://www.research.aota.org/ajot/article-abstract/80/1/8001185030/28481/

Yorumlar


bottom of page